Ponieważ pracownik nabywa ze stosunku pracy określone prawa majątkowe, takie jak: prawo do wynagrodzenia, ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy i innych świadczeń pieniężnych, w razie śmierci pracownika mamy do czynienia z przejściem tych praw na osoby bliskie zmarłego.

Ustawodawca wprowadził w tej mierze wyłom od ogólnych zasad dziedziczenia, gdyż zgodnie z art. 63(1) Kodeksu pracy prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.

Porównaj: Śmierć pracownika a stosunek pracy

W pierwszej zatem kolejności osobami uprawnionymi do wstąpienia w prawa pracownika jest:

1.  małżonek pracownika (niezależnie od tego, czy spełnia warunki do otrzymania renty rodzinnej) oraz
2.  osoby spełniające, zgodnie z odrębnymi przepisami, warunki do otrzymania renty rodzinnej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nawet, jeśli osoby te nie są rzeczywistymi spadkobiercami zmarłego, czy to ustawowymi czy też testamentowymi.

Osobami uprawnionymi do renty rodzinnej zgodnie z powołaną ustawą są: dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione, przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletniości wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, w tym również w ramach rodziny zastępczej oraz rodzice.