Stronami układów zbiorowych pracy są po stronie pracowników reprezentatywna zakładowa lub ponadzakładowa organizacja związkowa, a po stronie pracodawców pracodawca lub organizacja pracodawców.

Układ zbiorowy pracy określa:

• warunki, jakim powinna odpowiadać treść stosunku pracy,
• wzajemne zobowiązania stron układu, w tym dotyczące stosowania układu i przestrzegania jego postanowień.

Co kryje się pod tymi pojęciami. Warunki, jakim powinna odpowiadać treść stosunku pracy to wszelkie elementy mogące wchodzić do treści stosunku pracy.

Przedmiotem, który podlega najczęściej regulacji w układzie zbiorowym pracy wynagrodzenie za pracę oraz inne świadczenia na rzecz pracownika lub jego rodziny.
Układ zbiory pracy może także określać inne sprawy, nie uregulowane w przepisach prawa pracy w sposób bezwzględnie obowiązujący.

Układ nie może naruszać praw osób trzecich.

Postanowienia układu nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Postanowienia zakładowego układu zbiorowego nie mogą także być mniej korzystne niż postanowienia układu ponadzakładowego - jeżeli układ taki obejmuje pracowników.

Układy zbiorowe pracy są zbudowane w następujący sposób:

• strona tytułowa i spis treści.
• wstęp i preambuła.
• działy, rozdziały.
• załączniki.

Zawarcie układu dla pracowników zatrudnionych w jednostkach budżetowych, zakładach budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych może nastąpić wyłącznie w ramach środków finansowych będących w ich dyspozycji, w tym wynagrodzeń określonych na podstawie odrębnych przepisów. Wniosek o zarejestrowanie układu zawartego dla pracowników zatrudnionych w jednostkach budżetowych, zakładach budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych powinien zawierać oświadczenie organu, który utworzył dany podmiot lub przejął funkcje takiego organu.

Podstawa prawna: Art. 240 Kodeksu pracy