Układy określają szczegółowo warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą.

Układy zbiorowe pracy są specyficznymi źródłami prawa. Stronami układów zbiorowych pracy są po stronie pracowników reprezentatywna zakładowa lub ponadzakładowa organizacja związkowa, a po stronie pracodawców pracodawca lub organizacja pracodawców.

Układy zbiorowe pracy zawierane są pomiędzy pracodawcą a reprezentacją pracowników w drodze przeprowadzanych pomiędzy nimi negocjacji.

Każda ze stron jest obowiązana prowadzić rokowania w dobrej wierze i z poszanowaniem słusznych interesów drugiej strony. Oznacza to w szczególności:

• uwzględnianie postulatów organizacji związkowej uzasadnionych sytuacją ekonomiczną pracodawców,
• powstrzymywanie się od wysuwania postulatów, których realizacja w sposób oczywisty przekracza możliwości finansowe pracodawców,
• poszanowanie interesów pracowników nie objętych układem.

Ważnym elementem przestrzegania zasady rokowań w dobrej wierze jest uwzględnianie postulatów organizacji uzasadnionych sytuacją ekonomiczną pracodawcy. W związku z tym pracodawca jest obowiązany udzielić przedstawicielom związków zawodowych prowadzącym rokowania informacji o swojej sytuacji ekonomicznej w zakresie objętym rokowaniami i niezbędnym do prowadzenia odpowiedzialnych rokowań.

Obowiązek ten dotyczy w szczególności informacji objętych sprawozdawczością Głównego Urzędu Statystycznego.

Przedstawiciele związków zawodowych są obowiązani do nieujawniania uzyskanych od pracodawcy informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Na żądanie każdej ze stron może być powołany ekspert, którego zadaniem jest przedstawienie opinii w sprawach związanych z przedmiotem rokowań. Koszty ekspertyzy pokrywa strona, która żądała powołania eksperta, chyba że strony postanowią inaczej.

Przepisy o ujawnianiu sytuacji ekonomicznej pracodawcy nie mogą naruszać tajemnicy państwowej i służbowej.

Podstawa prawna: Art.241 ⁴ Kodeksu pracy